No i mam, durne dwadzieścia lat ale co z tego, że nie jestem już nastolatką, zmieniło się tylko nazewnictwo. Dalej jestem mało poważna, dalej kocham misie i pluszaki, dalej ubóstwiam wszystko co chociaż przypomina truskawki, dalej jestem mało samodzielna, dalej roześmiana i rozwrzeszczana, dalej miła, słodka, urocza i kochana, dalej szalona i dalej uśmiechnięta. Dalej kocham mikołaja i zajączka wielkanocnego Dalej uwielbiam święta wszelakie Dalej uwielbiam dziecinnie się wygłupiać i dalej sądzę, że kiedyś świat będzie należał do mnie. Ale to wszystko powoduje, że kocham siebie za to kim i jaka jestem. Można nazwać to moją artystyczną powinnością. Artystycznym szaleństwem, artystycznym ekscentryzmem. Jakkolwiek.
Z okazji swoich urodzin, życzę wszystkim wam abyście nigdy nie zapomnieli o tym kim naprawdę jesteście. Życzę również abyście nie wstydzili się ukazywać swoich młodzieńczych słabości. Szalejcie póki możecie.